ประสบการณ์การไปเที่ยวที่อควาเรียมของฉัน 

เมื่อหลายวันที่แล้วนี่เองฉันนั้นได้ดูทีวีเรื่องเกี่ยวกับแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งในวันนั้นก็แนะนำเกี่ยวกับเรื่องของอควาเรียมกันซึ่งเริ่มแห่งนั้นอยู่ไม่ไกลบ้านของฉัน มากนักจึงทำให้ฉันเลือกที่จะไปชวนน้องว่าเราไปขอพ่อแม่ให้ไปเที่ยวอควาเรียมกันซึ่งน้องของฉันเมื่อได้ดูว่าอควาเรียมหน้าตาเป็นยังไงในทีวีน้องก็ตื่นเต้น

และอยากที่จะไปมากฉันกับน้องสาวจึงพากันไปหาพ่อแม่พร้อมกับพ่อแม่ให้พาไปเที่ยวซึ่งพ่อแม่บอกว่าอีก 1 วันพ่อแม่จะพาพวกเราไปเที่ยวที่อควาเรียมกันพวกเราดีใจกันอย่างมากและรีบนอนตั้งแต่หัวค่ำเพื่อที่จะได้มีพลังเต็มอิ่มในการ ตื่นขึ้นมาเที่ยวแล้วจะได้มีเวลาเที่ยวนานๆ เช้าวันต่อมาพวกเราพากันไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยใส่เสื้อผ้ารวมถึงหลายคนกินข้าวให้เรียบร้อยก่อน 8:00 นพ่อกับแม่ก็พาเราขับรถไปที่สยามพารากอน

ไปถึงน้องกับฉันบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ที่นี่นั้นไม่ใช่อควาเรียมแต่เป็นห้างสยามพารากอนพวกเรานั้นต้องการที่จะไปเที่ยวอควาเรียมไม่ใช่สยามพารากอนซึ่งพ่อแม่ก็บอกว่ารอดูก่อนสิมันจะนั่นพ่อกับแม่ก็พาฉันลงไปที่ชั้นล่างสุดเมื่อไปถึงชั้นล่างแล้วก็พบกับทางเข้าไปเนี่ยกว่าเรียนเราขอโทษพ่อแม่ให้เข้าใจผิดแล้วพากันตื่นเต้น

ที่จะได้เข้าไปเที่ยวกันเมื่อพ่อกับแม่จ่ายเงินพร้อมกับรับแผนที่มาเจ็บเราก็เริ่มเดินเข้าไปกันเลยเมื่อเดินเข้าไปสิ่งแรกที่ฉันพบนั่นก็คือส่วนของแม่น้ำซึ่งจะมีตู้มานานมากมายที่มีมานานขนาดตัวเล็กๆอยู่เต็มไปหมดในแต่ละตู้เราจะพบกับป้ายที่จะบอกลักษณะและนิสัยของแต่ละตัว

โดยทั้งครอบครัวก็พากันอ่านป้ายแถวๆนั้นไปพร้อมๆกันจนครบทุกป้ายหลังจากนั้นเราก็ พากันเดินทางต่อค่ะต่อมาแล้วก็พบกับตู้ว่างเปล่าซึ่งมีป้ายมันเขียนไว้ว่าพรุ่งนี้คือตู้ของปลาหมึกยักษ์ซึ่งมันมีนิสัยชอบซ่อนตัวพวกเราก็พากันหารอบตู้กันอย่างจ้าละหวั่นสุดท้ายน้องของฉันก็บอกทั้งครอบครัวว่าแล้วเจอแล้วเราก็คบกันที่กำลังเกาะอยู่ที่ของเล่นเรือปลอมที่อยู่ในตู้ซึ่งมันนั้นสีเหมือนของเล่นและของหลายอย่างภายในตู้มากทำให้เราไม่สามารถที่จะดูออกได้ในตอนแรกต้องชมน้องสาวของฉันที่ตาดี

ต่อมาพวกเราก็พากันเดินกลับไปเรื่อยๆจนถึงสวนป่าดงดิบพวกเราเห็นงูนานาชนิดที่อยู่ในตู้แต่เพราะคนทางบ้านกลัวงูกันหมดจึงพากันเดินนี้รวดเร็วหลังจากนั้นเราก็พบกับสะพานไม้ให้เดินข้ามสระน้ำที่อยู่ด้านล่างพวกเราก็พากันเดินไปอย่างสบายใจแต่ฉันนั้นเหลือแต่เห็นด้านล่างโดยมีฉลามว่าอยู่เต็มไปหมดทำไมพวกเรากลัวมากเลย

รีบเร่งเดินกันไปเพราะกลัวว่าสะพานอาจจะตกและเราอาจจะถูกฉลามกินได้แต่นั่นน่ะค่ะก็ทำให้เราเข้ามาสู่อีกซอยนึงซึ่งเป็นส่วนสุดท้ายแล้วล่ะค่ะเพราะว่าเรามัวแต่รีบเดินตัวฉลามกัน และนี่ก็คือประสบการณ์การไปเที่ยวที่แสนจะมีความสุขของครอบครัวของฉันค่ะ

 

ขอบคุณ  เว็บพนันออนไลน์  ที่ให้การสนับสนุน